၂၁-၁၉-၂၀၁၉

နေပြည်တော်မှာ အတော်အတန်အရေးကြီးတဲ့ Project ကြီးတစ်ခုရတော့ အဲဒီ Project အတွက် စာချုပ်ကို JJ ဘောင်းဘီဝတ်ပြီး လက်မှတ်ထိုးဖူးတယ်။

အဲလိုပဲ လွှတ်တော်မှာ တစ်နေ့တစ်နေ့ Meeting ပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်လောက်ထိုင်ခဲ့ရတဲ့နေ့တွေတုန်းကလည်း ညနေပိုင်းတွေဆို တွေ့ရာ ပလက်ဖောင်းခေါင်းအုံးပြီး နေဝင်ချိန်ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်လို့အပမ်းဖြေခဲ့ဖူးတယ်။

အခုနောက်ပိုင်းမှာပုံမှန်ထသွားထလာဖိနပ်တစ်ရံအတွက်ငွေ ၂၀၀၀ အထက်မသုံးဖြစ်တာအတော်ကြာပြီ။

ကိုယ်နဲ့သွေးမတော်သားမစပ်ပေမယ့် လစဉ်ကျောင်းစရိတ်အပြင် အဝတ်အစား ၊ မုန့်ဖိုးပဲဖိုးကအစ ထောက်ပံ့ပေးဖြစ်နေတဲ့ကလေးတွေရှိတယ်။

လူသိရှင်ကြား ပွဲအခမ်းအနားတွေနဲ့မဟုတ်ပေမယ့် လမ်းသွားရင်းစီးထားတဲ့ဖိနပ်ချွတ်ပေးခဲ့တာမျိုး ၊ အိမ်ရောက်မှစားဖို့ဝယ်လာတဲ့ မုန့်ထုတ်ပေးပစ်ခဲ့တာမျိုး ၊ ညနေလမ်းလျှောက်ဖို့ထည့်လာတဲ့အဝတ်ထုတ်ချပေးလိုက်တာမျိူးတွေတော့ ကြုံရင်ကြုံသလို ခဏခဏလုပ်ဖြစ်တယ်။

ငနိုးအတွက်တော့ အသက်ရှင်နေရမှုရဲ့အဓိပ္ပာယ်ဟာ အရေခွံကောင်းကောင်းတစ်ခုထက် အများကြီးပိုသလို နာမည်ကြီးတံဆိပ်တပ်စျေးကြီးအဆင်တန်ဆာတွေထက် အဆမတန်သာလွန်ခမ်းနားတယ်။

#NOe

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *