အရှိကို အရှိအတိုင်းသာ ဖွင့်ပြောမည်

နိုး အသက် (၁၃) နှစ် (၈တန်းကျောင်းသူအရွယ်) မှာ
ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ရွေးချယ်ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုကြုံခဲ့ရပါတယ်။
တစ်ခုက တပ်မတော်နေ့ အထိမ်းအမှတ် ကျပန်းစကားပြောပြိုင်ပွဲဖြစ်ပြီး ၊ နောက်တစ်ခုက တပ်မတော်နေ့အထိမ်းအမှတ် ရုပ်မြင်သံကြား ဉာဏ်စမ်းပဟေဠိ ပြိုင်ပွဲဖြစ်ပါတယ်။
ဉာဏ်စမ်းအတွက်က တပ်မတော် သမိုင်း လေးအုပ် ကို လေ့လာရပါမယ်။(အချိန် ၂ လရပါတယ်)။
ကျပန်းစကားပြောဖို့က ရ တန်းကတည်းက လေ့ကျင့်ပြီးသား။(မိတ်ဆက်စာသားတွေ အခုထိအလွတ်ရနေဆဲ)
ကလေးပီပီ TV မှာပါချင်တာရယ်။
အသစ်တွေကို စိတ်ဝင်စားတာရယ်။
စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ်ကိုလောင်းကြေးထပ်ချင်တာရယ်တွေကြောင့်
ဉာဏ်စမ်းကိုရွေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီလိုနဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ
ကျောင်းအဆင့်
မြို့နယ်အဆင့်
တိုင်းအဆင့် အထပ်ထပ်ကို ပထမ အဆင့်နဲ့ကျော်လာပြီး
ဗဟိုအဆင့်ဖြေဖို့ အကြောင်းဖန်လာပါတယ်။
(TV မှာပါတော့မယ်ဆိုတာရယ် ၊ ပြိုင်ပွဲအကြောင်းပြပြီး စာမကျက်ရတာရယ် ပေါင်းပြီးအပျော်ကြီးပျော်တာပေါ့။ )
အဲ့ဒီနှစ်က ဉာဏ်စမ်းပြိုင်ပွဲ မတိုင်မီလုပ်တဲ့ တပ်မတော်နေ့အထိမ်းအမှတ် စာစီစာကုံး ၊ ပန်းချီ ၊ပိုစတာ ပြိုင်ပွဲတွေမှာ ရန်ကုန်တိုင်းက ပထမ မရလို့ တာဝန်ရှိသူတွေအားလုံး လူကြီးတွေဆီမှာ မုန့်ဟင်းခါးအကျွေးခံထားရပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဉာဏ်စမ်းမှာ ပထမ ရမှဖြစ်မယ်ဆိုပြီး လူကြီးတွေက နိုးကို တစ်ပတ်တစ်ခါ အခြေခံ (၃) ကိုခေါ်ပြီး ပြိုင်ပွဲအတွက် သေသေချာချာ လေ့ကျင့်ပေးပါတယ်။( အနီးကပ်လေ့ကျင့်ပေးတာကတော့ အရမ်းချောတဲ့ အန်တီတစ်ယောက်ပါ။ နာမည်တော့မပြောတော့ပါဘူး။ဘာရာထူးလည်းဆိုတာတော့မမှတ်မိတော့ပါဘူး။)
ဒီလိုနဲ့ နိုးကို အတွေ့အကြံုရအောင်ဆိုပြီး မပြိုင်ခင် တစ်ပတ်အလိုမှာကျင်းပမယ့် လွတ်လပ်ရေးနေ့အထိမ်းအမှတ်ဉာဏ်စမ်းပြိုင်ပွဲကို သွားကြည့်ခွင့်ရအောင်လည်းစီစဉ်ထားပြီးပါပြီ။
မေးခွန်းတော်တေ်ာများများလည်းဖြေတတ်နေပါပြီ။
ဘယ်လိုနေထိုင် ပြောဆို ရမယ်ဆိုတာလည်း သိနေပါပြီ။
ပြိုင်ပွဲနေ့ဝတ်မယ့် အဖြူအစိမ်းလေးလည်း အဖွားချုပ်ပေးလို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။

ဒီလိုနဲ့ပေါ့ဗျာ

အဲဒီနေ့က စနေ ၊ တနင်္ဂနွေတက်ရတဲ့ English Class က အဖွဲ့တွေနဲ့ ကန်တော်ကြီးမှာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲလိုက်သွားတာ ညနေ ၅ နာရီလောက်မှာအိမ်ပြန်ရောက်ပါတယ်။အိမ်ရောက်ရောက်ချင်းပဲ နိုးကို ပြိုင်ပွဲနဲ့ပက်သက်ပြီး အစစအရာရာ စီစဉ်ပေးနေတဲ့ ဆရာမကလာခေါ်လို့ ချက်ချင်းအဖြူအစိမ်းလဲပြီး အခြေခံ(၃)ကို လိုက်သွားရပါတယ်။
ဟိုရောက်တော့ ကျောင်းသူနှစ်ယောက်ကိုတွေ့ပါတယ်။
တစ်ယောက်က လသာ(၂)က ကိုးတန်းကျောင်းသူပါ။(ရန်ကုန်တိုင်းအဆင့်ဖြေတော့ နိုးက ပထမရပြီး သူက ဒုတိယ ရခဲ့တာပါ။)
နောက်တစ်ယောက်ကနိုးနဲ့ရွယ်တူပါ။သူနဲ့အတူဆရာမ(၃)ယောက်ပါလာပါတယ်။(သူ့ကိုတော့ နိုးမသိပါဘူး။ မြင်ဖူးသလိုလိုတော့ရှိပါတယ်။)
လူကြီးတွေအကုန်မျက်နှာမကောင်းတာ သတိထားမိပါတယ်။
ပြိုင်ပွဲအတွက် စာမေးပွဲပြန်ဖြေရမယ်ပြောပါတယ်။
မေးခွန်း (၁၀)ခုမေးပါတယ်။
နိူး အားလုံးဖြေနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
အဖြေတွေစစ်နေတဲ့အချိန် လသာ(၂) က အမနဲ့ စကားတွေပြောဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။( သူက ကျူရှင်ဖျက်ပြီးလာရတာဖြစ်လို့ စိတ်ညစ်ကြောင်း ညည်းသွားပါတယ်။)
(၁)နာရီလောက်ကြာတော့နိုးဆရာမ ထွက်လာပြီး ” ဆိုင်ရာပိုင်ရာက လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ မြေးဖြစ်သူ (လသာ(၂) က အမ မဟုတ်တဲ့ တစ်ယောက်) က ဖြေချင်တယ် ဆိုလို့ နိုး ဒီ ဉာဏ်စမ်းကိုမဖြေရတော့ကြောင်း” ပြောပါတယ်။
ည (၉)နာရီကျော်မှာ အိမ်ပြန်ရောက်ပါတယ်။
ဆရာမက အမေနဲ့ အဖွားကို အကျိုးအကြောင်းပြောပြပါတယ်။
အားလုံးက နိုးကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားမှာစိုးရိမ်နေပုံပေါက်ပါတယ်။
အရိုးသားဆုံး ၀န်ခံရရင် ၀မ်းနည်းမိတာကလွဲရင် စိတ်ဓါတ် (လုံးဝ) မကျခဲ့ပါဘူး။မျက်ရည်လည်းတစ်စက်မှမကျခဲ့ပါဘူး။
အဲ့ဒီ့အချိန် နိုးခေါင်းထဲမှာတွေးမိတာ တစ်ခုပဲရှိပါတယ်။
“မိဘဆွေမျိုး အသိုင်းအဝိုင်းကောင်းတာကလည်းမွေးရာပါ အရည်အချင်းတစ်ခု”ဆိုတာပါ။
မြန်မာ့အသံက ပြိုင်ပွဲအစီအစဉ်ကိုလွှင့်တော့ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။
(ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နိုးကို ကူညီခဲ့ကြတဲ့ ၊ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးကြတဲ့
အန်တီနဲ့တကွ တာဝန်ရှိသူတွေ အဆူမခံရအောင် ရန်ကုန်တိုင်းကိုယ်စားပြုတဲ့ သူ့ကို ပထမ ရစေချင်ခဲ့ပါတယ်။)ဒါပေမယ့် ဘာဆုမှမရခဲ့လို့လည်း ၀မ်းနည်းခဲ့ရပါတယ်။(၁၃ နှစ်သမီးရဲ့ စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ပြောတာပါ။အခုုအချိန်ဆိုရင်တော့ မပြောတတ်ဘူး။)

ဒီအကြောင်းတွေကို အခုလိုရေးနေတာဟာ ချီးခြောက်တွေကိုရေနူးတာမဟုတ်သလို တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်နစ်နာစေလိုတာကြောင့်လည်းမဟုတ်ပါဘူး။ကိုယ်ရည်သွေးချင်တာလည်းမဟုတ်ရပါဘူး။
ဒီနေ့ နိုး တင်လိုက်တဲ့ Status တစ်ခုကို အဓိပ္ပါယ်တောင် သေချာမသိတဲ့ ပညာတတ်အမည်ခံတစ်ဦး (ဆရာဝန်မဟုတ်ပါ) က Chat Box မှတစ်ဆင့်မဟုတ်က ဟုတ်က ရိုင်းစိုင်းစွာ စွပ်စွဲလာလို့ ရေးတင်လိုက်တာပါ။
နိုးက တပ်မိသားစုက ပေါက်ဖွားလာတာ (လုံးဝ) မဟုတ်ပါဘူး။
တစ်ချိန်တစ်ခါက တန်ခိုးအာဏာ ကြီးထွားသူတွေထဲမှ တစ်ချို့ရဲ့ အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျမှုကို အသက် (၁၃)နှစ် အရွယ်မှာ နိုး ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ နဖူးတွေ့့ ၊ ဒူးတွေ့ ကြံုခဲ့ဖူးပါတယ်။
ဒါပေမယ့် အားလုံးကို ၀ါးလုံးရှည်နဲ့ ပတ်ရမ်းတတ်တဲ့ သူတွေထဲမှာ နိုးမပါဘူး။
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး အတ္တကြီးချင်ကြီးမယ် ။ အမြင်ကျဉ်းချင် ကျဉ်းမယ်။
နိုင်ငံ့အရေး (နိုင်ငံရေးမဟုတ်ပါ) နဲ့ပတ်သတ်ရင်တော့ အမှန်တွေ ၊ အမှားတွေ ခဏထားပြီး အရှိတရားကိုမြင်နိုင်ဖို့ပဲ ကြိုးစားတယ်။
(လောကီရေးရာမှာ အမှန် ၊ အမှား ဆိုတာက အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီးပြောင်းလဲနေတာလေ။)

“ထုံးလည်း အဖြူရောင် ၊ ဗျိုင်းလည်း အဖြူရောင် ဆိုပေမယ့် ထုံးနဲ့ ဗျိုင်းက မတူဘူးဆိုတာတော့ လက်ခံရမှာပဲ။”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *