ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင် လူယောင်ဆောင်နေသည်(၁)

ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်နှင့်ဆုံဖူးသည်။

ဆုံဖူးသည် ဆိုသည်ထက် သူက  ကျွနု်ပ်ကို လာဆုံသည်ဆိုပိုမှန်မည်။

ဟုတ်သည်။

ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်လာဆုံဖူးသည်။

ထိုစဉ်က ကျွနု်ပ်သည် တောင်တန်းတွေဖက် ခရီးသွားရန်ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

ပုတ်သင်ညိုက ကျွနု်ပ် နှင့်လိုက်ချင်သည်ဆို၍ အိတ်ကပ်ထဲထည့်ခေါ်သွားခဲ့ဖူးသည်။

ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်မှာ ပုတ်သင်ညိုက သူ့မိသားစုအကြောင်းတွေပြောပြသည်။

ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှ၍ဆွေမျိုးတွေမျက်နှာကြည့်နေရသည့်အဖြစ်အပျက်များပါသလို ချမ်းသာလွန်း၍ အရပ်ထဲတွင် ဘယ်သူကမှမနာလိုကြသည့်အကြောင်းများလည်းပါသည်။

ကျွနု်ပ်မှာလည်း ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ၍ နှုတ်ဆိတ်၍သာနားထောင်ပေးခဲ့ရသည်။

တစ်ချက်တစ်ချက် ပုတ်သင်ညိုက မိကျောင်းမျက်ရည်တွေကျသည်။

ခရီးကပြန်လာပြီးနောက်ပိုင်း ပုတ်သင်ညိုက ကျွနု်ပ် နေရာတွင် နေခွင့်ပေးရန်တောင်းလာ၍ တစ်နေရာစာပေးနေခဲ့မိသည်။

ကျွနု်ပ်နေရာတွင် အနေကြာပြီး ကျွနု်ပ်၏ အစာတော်တော်များများစားပြီးနောက် ပုတ်သင်ညိုက ကျွနု်ပ်တွင် ရွှေဆွဲကြိုးများမှ တစ်ကြိုးကို သူ့လည်ပင်းတွင် ဆွဲလိုကြောင်း  ငိုယိုပြလာသည်။

 

ဤသို့ဖြင့် ………

 

(ဆက်ရန်)

 

 

facebook ဖြတ်မှဖြစ်တော့မယ်

ဟိုတစ်လောက facebook ဖြတ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်။

အဆင်ပြေနေတာပဲ။

ဒါပေမယ့် ကိုထွန်းလင်းကိုမွေးနေ့အမှတ်တရ Video လေးတင်ပေးချင်လို့ဆိုပြီ ပြန်သုံးဖြစ်သွားတာ။

အခုတော့ ဖြတ်မှရတော့မယ်။

တော်တော်စိတ်ဒုက္ခပေးလွန်းလို့။

မထော်မနှမ်းတွေတော်တော်များလာတယ်။

ပေါက်ကရတွေလုပ်ရင်း အနုပညာရှင်ဆိုပြီး မထော်မနန်းတွေ နာမည်တပ်ခံလိုက်ရတဲ့သူတွေများလာတော့ သူသူငါငါက Facebook မှာ ပေါက်ကရတွေလုပ်ဖို့ပဲကြိုးစားလာကြသလားလို့။

နောက်ပြီး ကိုယ်တိုင်က ဘာမှ မယ်မယ်ရရမဟုတ်ဘဲ လူတကာကိုလိုက်ပြီး အောင်မြင်ကျော်ကြားမှုဆိုတာ ဘာညာ နဲ့ စဆရက လိုက်လုပ်နေကြသူတွေကလည်းတစ်မျိူး။

အာရုံတော်တော်နောက်လာရတယ်။

ကိုယ်တွေကအခွီတစ်လိုင်းလေ။

Deactivated လုပ်ဖို့ကျပြန်တော့လည်း MeFood Page က ရှိနေပြန်တယ်။

စိတ်ညစ်တယ်။

အခုတော့ Phone မှာ Facebook App ကိုဖျက်ထားလိုက်ပြီ။

PC မှာလည်းအတတ်နိုင်ဆုံးမသုံးဖြစ်အောင် ဂရုစိုက်ရတော့မယ်။

ရေးချင်တာတွေရှိရင်လည်း ဒီ  Website မှာပဲရေးတင်တော့မယ်။

You Tube မှာလည်း Vlog တွေတင်နိုင်အောင်ကြိုးစားရဦးမယ်။

#NOe

NOe Trend ,NOe Brand

-မွတ္မွတ္ရရ ငႏိုးတို႕ ၆တန္းေက်ာင္းသူအ႐ြယ္ေပါ့။

ရန္ကုန္မွာ ဆံပင္ေျဖာင့္တာေတြ စေခတ္စားတယ္။ငႏိုးတို႕ေက်ာင္းက မိန္းကေလးေက်ာင္းဆိုေတာ့ (Tomboy အခ်ိဳ႕ကလြဲလို႕)တစ္ေက်ာင္းလံုးနီးပါး ဆံပင္ေျဖာင့္ၾကတယ္။

ငႏိုးမေျဖာင့္ခဲ့ရဘူး။

အေမကမေျဖာင့္ေပးလို႕။

– ၈တန္းေလာက္ေရာက္လာေတာ့ အဝတ္အစားဆို Step တို႕ , True တို႕ , T-Zar တို႕တစ္ေခတ္ထတယ္။

ဖိနပ္မွာဆို စေကာ ေပါ့။

ဘုရားစူးရပါေစ့။

(အခုအခ်ိန္ထိ) ဘာတစ္ခုမွမဝတ္ဖူးခဲ့ဘူး။

အေမကမဝယ္ေပးလို႕။

-ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ Gioderno ေခတ္စားျပန္တယ္။အနားေတာင္မကပ္ခဲ့ရဘူး။

ပိုက္ဆံမတတ္ႏိုင္လို႕။

အဲဒီလိုနဲ႕ပဲဆိုၾကပါစို႕ရယ္။

(ကိုယ့္အတြက္အသံုးမဝင္ရင္၊ သေဘာမက်ရင္)တစ္ေခတ္တစ္ခါ Trend ျဖစ္တဲ့ Brand ေတြကို ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္သလိုသေဘာထားတတ္တာဟာ အက်င့္တစ္ခုလိုကိုျဖစ္သြားတာပဲ။

အခုလည္း တကယ္လို႕မ်ား”Charles & Keith နဲ႕ LV တစ္အိတ္မွမရွိတဲ့သူေတြကို သတ္ေစ”ဆို ငႏိုးထိပ္ဆံုးကအရင္ေသမွာ။

(တစ္လက္စတည္း ေလာေလာဆယ္ကိုင္ျဖစ္ေနတဲ့ Branded အိတ္ေလးေတြကိုထုတ္ႂကြားလိုက္ပါတယ္။

-လိေမၼာ္ေရာင္ေလးက MeFood Brand ပါ။ ႏိုးတို႕ရံုးက လက္ေဆာင္အေနနဲ႕ ထုတ္တာပါ။မိုးကာသား ႀကိဳးဆြဲရံႈ႕အိတ္ေလးမို႕ ေရစိုခံတာေၾကာင့္ ေတာင္တက္ ခရီးေတြထြက္ရင္ အသံုးမ်ားပါတယ္။

– အျဖဴေရာင္ခ်ည္သားအိတ္ေလးက Tech Age Girls Myanmar က လက္ေဆာင္ရတာပါ။”တစ္ႏွစ္တစ္အိတ္ရပါတယ္။မႏွစ္ကအိတ္ေလးကိုေတာ့ အိမ္က အငယ္ေကာင္ အပိုင္စီးသြားပါတယ္။”ဒီအိတ္ေလးကိုေတာ့ ေနျပည္ေတာ္တို႕ ဘာတို႕မွာအစည္းေဝးေတြသြားတက္ရရင္ကိုင္ျဖစ္ပါတယ္။

– အလယ္က ႐ိုးရာလြယ္အိတ္နဲ႕ ပိုက္ဆံအိတ္အေသးေလးကေတာ့ ေန႕တိုင္းကိုင္ျဖစ္ေနတဲ့အိတ္ေတြပါ။က်ိဳက္ထီး႐ိုးကေနဝယ္လာတာျဖစ္ပါတယ္။လြယ္အိတ္က ၃၅၀၀ ေပးရၿပီး ပိုက္ဆံအိတ္ကေတာ့ ၁၀၀၀ ပါ။

လြယ္အိတ္ကအနက္ဆိုေတာ့ အေပလည္းခံပါတယ္။

ေရေလွ်ာ္လို႕လည္းရပါတယ္။

ေပါ့ေပါ့ပါးပါးလည္းျဖစ္ေတာ့ အိတ္ကကိုယ့္ကို လြယ္တာမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ကအိတ္ကိုလြယ္တယ္ ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကိုအျပည့္အဝရေစပါတယ္။

ေဘးတိုက္ပဲလြယ္လြယ္၊ စလြယ္ပဲသိုင္းသိုင္း ၊ လက္ကပဲဆြဲဆြဲ အဆင္ေျပလြန္းတာေၾကာင့္ ႏိုးကေတာ့ ႐ိုးရာလြယ္အိတ္ေလးကို အရမ္းသေဘာက်ေနပါတယ္။

သို႕ေပမယ့္ ႐ိုးရာခ်ည္ထည္ အက်ႌအပြနဲ႕ရွမ္းေဘာင္းဘီတြဲဝတ္၊ ဝါးဦးထုပ္ေဆာင္း၊ လြယ္အိတ္လြယ္ ၊ သနပ္ခါးလူးၿပီး ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲသြားရင္ ေဘာက္မဲ့ေၾကာင့္ ဘိုလိုခ်ည္းလာေျပာၾကလဲဆိုတာေတာ့အခုထိအေျဖရွာမရေသး။)

#NOe

အိမ္ေထာင္က်ျခင္းဟာေယာက္က်ားတစ္ေယာက္အတြက္ ကံဆိုးမႈတစ္ခုလား?

အခုတစ္ေလာ ႏိုး စိတ္ထဲ သေဘာမေတြ႕တဲ႕ကိစၥတစ္ခုရွိတယ္။

ဘာလဲဆိုေတာ႕ ႏိုးနဲ႕ လက္ထပ္ေတာ႕မယ္႕ သတို႕သားေလာင္းကို “သားႀကီးမွားမယ္ေနာ္။” “မိုက္ေတာ႕မလို႕လား” ဘာညာနဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္ (အထူးသျဖင္႕ အမ်ိဳးသားေတြအခ်င္းခ်င္း) က လာလာစေနာက္ေနၾကတဲ႕ ကိစၥပဲ။

စစခ်င္းေတာ႕ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ္႕ တစ္ရက္လည္းမဟုတ္ ၊ ႏွစ္ရက္လည္းမဟုတ္ ၊ တစ္ခါလည္းမဟုတ္ ၊ ႏွစ္ခါလည္းမဟုတ္ အားအားရွိဒါပဲထပ္တလဲလဲၾကားရတာၾကာေတာ႕ လူကစိတ္နည္းနည္းေတာ႕ရႈပ္လာတယ္။

ႏိုးကခ်ည္း တစ္ဖက္သတ္ အတင္းအဓမၼစီစဥ္တာလည္းမဟုတ္ပါဘဲ  ႏွစ္ဦးသေဘာတူလက္ထပ္ၾကမွာကို ဘာလို႕ ဒီလိုေတြလာလာေျပာၾကလဲဆိုတာေတာ႕ စဥ္းစားမရႏိုင္ဘူး။

ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုလည္း ေတြးတယ္။

ငါကတကယ္ကို သူ႕ဘဝအတြက္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္တစ္ခုျဖစ္သြားေတာ႕မွာလား ? ေပါ႔။

ႏိုးနဲ႕လက္ထပ္လိုက္လို႕ သူ႕ဘဝကတစ္ကယ္ကို အခ်ဳပ္အေႏွာင္ထဲေရာက္သြားမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာတယ္ဆိုရင္ ႏိုးသူ႕ကို လက္မထပ္ခ်င္ပါဘူး။

ခ်စ္တာေတြ ႀကိဳက္တာေတြအသာထားပါ။

၈ ႏွစ္ေလာက္နီးပါး ကိုယ္႕အနားမွာရွိလာတဲ႕ သူတစ္ေယာက္ စိတ္ဆင္းရဲမွာ ၊ ဒုကၡေရာက္မွာ ႏိုးမလိုလားဘူး။ အထူးသျဖင္႕ ႏိုးေၾကာင္႕ သူ အဆင္မေျပျဖစ္မွာ ၊ ေနာက္ဆံတင္းရမွာ ေတြ ပိုေၾကာက္တယ္။ ဒါဟာ သူ႕ကို ခ်စ္လို႕ ႀကိဳက္လို႕ ဆိုတာ ထက္ “ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုးမွ မျဖစ္ခ်င္ဘူး” ဆိုတဲ႕ ႏိုးရဲ႕မာနေၾကာင္႕ဆို ပိုမွန္မယ္။ ႏိုးကိုယ္တိုင္လည္း ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုးေတြသယ္ထမ္းထားရတာကိုမႀကိဳက္ဘူး။ ဒီေတာ႕ သူမ်ားေတြကိုလည္း ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုးေတြမေပးခ်င္ဘူး။ ဘယ္ကိစၥမွာမဆို ႏိုးကို ငဲ႕လိုက္ရတယ္  ဆိုတာမ်ိဳး ၊ ႏိုးကို ၫွာလိုက္ရတယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ပိုမၾကားခ်င္ဘူး။

အထူးသျဖင္႕ ႏိုးလက္ထပ္မယ္႕ေယာက္က်ားတစ္ေယာက္က အစစအရာရာ ႏိုးကို ငဲ႕ေနရတာ ၊ ႏိုးအတြက္နဲ႕တာဝန္ေတြပိုထမ္းရတာ ၊ ႏိုးအတြက္နဲ႕ သူႀကိဳက္တဲ႕ အျခားအရာေတြကို စြန္႕လႊတ္လိုက္ရတယ္ဆိုတာမ်ိဳးဆို လံုးဝ (လံုးဝ) မၾကားခ်င္ ၊ မျဖစ္ေစခ်င္ ၊ မရွိေစခ်င္တဲ႕ ကိစၥေတြပါပဲ။

ေနာက္ၿပီး ႏိုးတို႕ ၂ ေယာက္ရဲ႕ လက္ထပ္ျခင္းက လက္ထပ္ျခင္းသီးသန္႕ပါပဲ။

တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ မခြဲႏိုင္ေတာ႕လို႕ တို႕ ၊

မ်က္စိေအာက္ကအေပ်ာက္မခံ ခ်စ္ၾကလြန္းလို႕တို႕ ၊

စီးပြားေရးေၾကာင္႕တို႕ ၊

မိဘေတြေၾကာင္႕တို႕ ၊

ပတ္ဝန္းက်င္ေၾကာင္႕တို႕  ဘာတစ္ခုမွမဟုတ္ဘူး။

အျခားဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွမရွိဘူး။ အတူရွိခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္ေတြၾကာလို႕ အလိုလိုျဖစ္လာတဲ႕ သံေယာဇဥ္ကလြဲရင္ ဘာေႏွာင္ႀကိဳးနဲ႕မွလည္း ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခ်ည္တုတ္ထားတာ မရွိဘူး။

ႏိုးတို႕ လက္ထပ္ခ်င္တယ္ ၊ ဒါေၾကာင္႕ လက္ထပ္တယ္။

ဒီေလာက္ပဲ။

က်န္တာႏိုးတို႕ၾကားမွာ ဘာအကန္႕မွမရွိဘူး။

လက္ထပ္ၿပီးရင္လည္း ဘယ္သူက ဘာလုပ္ရမယ္ ၊ ဘယ္သူကေတာ႕ ဘာတာဝန္ယူပါ ဆိုတာမ်ိဳးလည္း မရွိပါဘူး။

ဥပမာ – ထမင္းခ်က္တဲ႕ကိစၥမ်ိဳးဆို သူအားသူခ်က္ ၊ ကိုယ္အားကိုယ္ခ်က္ပဲ။ ၂ ေယာက္လံုးမအားေတာ႕လည္း ဝယ္စား(ဒါမွမဟုတ္)မစားနဲ႕ေပါ႔။ ဒီလိုပဲသြားၾကမွာ။

ပြင္႕ပြင္႕လင္းလင္းေျပာရရင္ လက္ထပ္ၿပီးမွ အဆင္မေျပလည္း ႏွစ္ဦီးႏွစ္ဖက္သေဘာတူ ျပတ္စဲသြားႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ႏိုးတို႕ ၂ ေယာက္လံုး နားလည္လက္ခံထားၿပီးသားမို႕ ေရွ႕ေလွ်ာက္လည္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်ည္ေႏွာင္သြားဖို႕မရွိပါဘူး။

ကုန္ကုန္ေျပာမယ္။

ေငြေရးေၾကးေရး အစ ၊ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အဆံုး ဘာတစ္ခုမွ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ အစီအစဥ္ကိုမရွိတာ။

ဒီီေနရာမွာ  ေႏွာင္ႀကိဳးေလးတစ္မွ်ဥ္ေတာ႕မျဖစ္မေနထားရမယ္ လို႕ ကတ္သီးကတ္သတ္ေျပာလာရင္ေတာ႕ “သစၥာတရား”နဲ႕ေႏွာင္ဖြဲ႕ဖို႕ပဲရွိတယ္။

ဒါေပမယ္႕ ဒီသစၥာတရားကလည္း”တစ္သက္မွာ တစ္ေယာက္ပဲခ်စ္ၿပီး တစ္ေယာက္ပဲေပါင္းရမယ္ ” ဆိုတာမ်ိဳး (လံုးဝ) မဟုတ္ျပန္ဘူး။

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ တစ္ေယာက္အနားမွာတစ္ေယာက္ေနလို႕အဆင္မေျပေတာ႕တဲ႕အခါ (ဒါမွမဟုတ္) ပိုအဆင္ေျပေစမယ္႕ ေနာက္တစ္ေယာက္ရွိလာတဲ႕အခါ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ပြင္႕လင္းမွန္ကန္စြာ အသိေပးရမယ္ဆိုတဲ႕ သစၥာပဲ။

သစၥာ ဆိုတာကိုက အမွန္ လို႕ အဓိပၸာယ္ရတာေၾကာင္႕ အဆင္မေျပတာကို အဆင္ေျပပါတယ္ ဟန္ေဆာင္ၿပီး ဖံုးကြယ္ထားစရာမလိုဘူးေလေနာ္။

ဒီအေၾကာင္းေတြကို အခုလို ဖြင္႕ဟတယ္ဆိုတာကလည္း စေနာက္တာေတြမလုပ္ပါနဲ႕တားတာမဟုတ္ပါဘူး။

စိတ္သေဘာမေတြ႕ဘူးဆိုတာကို အသိေပးတာပါ။စိတ္လည္းမဆိုးပါဘူး။

စတာေနာက္တာလည္းသူတို႕လြတ္လပ္ခြင္႕ျဖစ္သလို ၊ စိတ္သေဘာမေတြ႕တာကလည္း ႏိုးလြတ္လပ္ခြင္႕ပဲေလ။

လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္အယူအဆေတြ ခံယူခ်က္ေတြမတူညီႏိုင္တာမို႕ ႏိုးတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးက အျခားသူေတြအတြက္ သူစိမ္းဆန္တယ္လို႕ ထင္ခ်င္ထင္ၾကမယ္ ဆိုေပမယ္႕ အခုအခ်ိန္ထိေတာ႕ ႏိုးတို႕ ၂ ေယာက္လံုးက အဆင္ေျပေျပပါပဲ။

အတၱအရမ္းႀကီးတဲ႕  မိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ “ကိုယ္လက္ထပ္မယ္႕ေယာက္က်ားတစ္ေယာက္ကို ကိုုယ္႕ေၾကာင္႕ စိတ္မဆင္းရဲေစရေအာင္၊ဒုကၡမေရာက္ရေအာင္ ၊ မ်က္ႏွာမငယ္ေစရေအာင္ ကိုယ္စြမ္းရွိသမွ် ၊ ဉာဏ္စြမ္းရွိသမွ် ႀကိဳးစားမယ္”ဆိုတာကေတာ႕ ဘဒၵကမၻာမွာ အမွန္ကန္ဆံုးေသာ မာနလွလွတစ္ခုပဲ။

#NOe

 

(Unicode)

အခုတစ်လော နိုး စိတ်ထဲ သဘောမတွေ့တဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်။

ဘာလဲဆိုတော့ နိုးနဲ့ လက်ထပ်တော့မယ့် သတို့သားလောင်းကို “သားကြီးမှားမယ်နော်။” “မိုက်တော့မလို့လား” ဘာညာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် (အထူးသဖြင့် အမျိုးသားတွေအချင်းချင်း) က လာလာစနောက်နေကြတဲ့ ကိစ္စပဲ။

စစချင်းတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမယ့် တစ်ရက်လည်းမဟုတ် ၊ နှစ်ရက်လည်းမဟုတ် ၊ တစ်ခါလည်းမဟုတ် ၊ နှစ်ခါလည်းမဟုတ် အားအားရှိဒါပဲထပ်တလဲလဲကြားရတာကြာတော့ လူကစိတ်နည်းနည်းတော့ရှုပ်လာတယ်။

နိုးကချည်း တစ်ဖက်သတ် အတင်းအဓမ္မစီစဉ်တာလည်းမဟုတ်ပါဘဲ  နှစ်ဦးသဘောတူလက်ထပ်ကြမှာကို ဘာလို့ ဒီလိုတွေလာလာပြောကြလဲဆိုတာတော့ စဉ်းစားမရနိုင်ဘူး။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း တွေးတယ်။

ငါကတကယ်ကို သူ့ဘဝအတွက် အချုပ်အနှောင်တစ်ခုဖြစ်သွားတော့မှာလား ? ပေါ့။

နိုးနဲ့လက်ထပ်လိုက်လို့ သူ့ဘဝကတစ်ကယ်ကို အချုပ်အနှောင်ထဲရောက်သွားမယ်ဆိုတာ သေချာတယ်ဆိုရင် နိုးသူ့ကို လက်မထပ်ချင်ပါဘူး။

ချစ်တာတွေ ကြိုက်တာတွေအသာထားပါ။

၈ နှစ်လောက်နီးပါး ကိုယ့်အနားမှာရှိလာတဲ့ သူတစ်ယောက် စိတ်ဆင်းရဲမှာ ၊ ဒုက္ခရောက်မှာ နိုးမလိုလားဘူး။ အထူးသဖြင့် နိုးကြောင့် သူ အဆင်မပြေဖြစ်မှာ ၊ နောက်ဆံတင်းရမှာ တွေ ပိုကြောက်တယ်။ ဒါဟာ သူ့ကို ချစ်လို့ ကြိုက်လို့ ဆိုတာ ထက် “ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးမှ မဖြစ်ချင်ဘူး” ဆိုတဲ့ နိုးရဲ့မာနကြောင့်ဆို ပိုမှန်မယ်။ နိုးကိုယ်တိုင်လည်း ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတွေသယ်ထမ်းထားရတာကိုမကြိုက်ဘူး။ ဒီတော့ သူများတွေကိုလည်း ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတွေမပေးချင်ဘူး။ ဘယ်ကိစ္စမှာမဆို နိုးကို ငဲ့လိုက်ရတယ်  ဆိုတာမျိုး ၊ နိုးကို ညှာလိုက်ရတယ်ဆိုတာမျိုးတွေ ပိုမကြားချင်ဘူး။

အထူးသဖြင့် နိုးလက်ထပ်မယ့်ယောက်ကျားတစ်ယောက်က အစစအရာရာ နိုးကို ငဲ့နေရတာ ၊ နိုးအတွက်နဲ့တာဝန်တွေပိုထမ်းရတာ ၊ နိုးအတွက်နဲ့ သူကြိုက်တဲ့ အခြားအရာတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတယ်ဆိုတာမျိုးဆို လုံးဝ (လုံးဝ) မကြားချင် ၊ မဖြစ်စေချင် ၊ မရှိစေချင်တဲ့ ကိစ္စတွေပါပဲ။

နောက်ပြီး နိုးတို့ ၂ ယောက်ရဲ့ လက်ထပ်ခြင်းက လက်ထပ်ခြင်းသီးသန့်ပါပဲ။

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မခွဲနိုင်တော့လို့ တို့ ၊

မျက်စိအောက်ကအပျောက်မခံ ချစ်ကြလွန်းလို့တို့ ၊

စီးပွားရေးကြောင့်တို့ ၊

မိဘတွေကြောင့်တို့ ၊

ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်တို့  ဘာတစ်ခုမှမဟုတ်ဘူး။

အခြားဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘူး။ အတူရှိခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကြာလို့ အလိုလိုဖြစ်လာတဲ့ သံယောဇဉ်ကလွဲရင် ဘာနှောင်ကြိုးနဲ့မှလည်း ချုပ်နှောင် ချည်တုတ်ထားတာ မရှိဘူး။

နိုးတို့ လက်ထပ်ချင်တယ် ၊ ဒါကြောင့် လက်ထပ်တယ်။

ဒီလောက်ပဲ။

ကျန်တာနိုးတို့ကြားမှာ ဘာအကန့်မှမရှိဘူး။

လက်ထပ်ပြီးရင်လည်း ဘယ်သူက ဘာလုပ်ရမယ် ၊ ဘယ်သူကတော့ ဘာတာဝန်ယူပါ ဆိုတာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး။

ဥပမာ – ထမင်းချက်တဲ့ကိစ္စမျိုးဆို သူအားသူချက် ၊ ကိုယ်အားကိုယ်ချက်ပဲ။ ၂ ယောက်လုံးမအားတော့လည်း ဝယ်စား(ဒါမှမဟုတ်)မစားနဲ့ပေါ့။ ဒီလိုပဲသွားကြမှာ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် လက်ထပ်ပြီးမှ အဆင်မပြေလည်း နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သဘောတူ ပြတ်စဲသွားနိုင်တယ်ဆိုတာကို နိုးတို့ ၂ ယောက်လုံး နားလည်လက်ခံထားပြီးသားမို့ ရှေ့လျှောက်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချည်နှောင်သွားဖို့မရှိပါဘူး။

ကုန်ကုန်ပြောမယ်။

ငွေရေးကြေးရေး အစ ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အဆုံး ဘာတစ်ခုမှ ချုပ်နှောင်ထိန်းချုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ကိုမရှိတာ။

ဒီနေရာမှာ  နှောင်ကြိုးလေးတစ်မျှဉ်တော့မဖြစ်မနေထားရမယ် လို့ ကတ်သီးကတ်သတ်ပြောလာရင်တော့ “သစ္စာတရား”နဲ့နှောင်ဖွဲ့ဖို့ပဲရှိတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီသစ္စာတရားကလည်း”တစ်သက်မှာ တစ်ယောက်ပဲချစ်ပြီး တစ်ယောက်ပဲပေါင်းရမယ် ” ဆိုတာမျိုး (လုံးဝ) မဟုတ်ပြန်ဘူး။

နောင်တစ်ချိန် တစ်ယောက်အနားမှာတစ်ယောက်နေလို့အဆင်မပြေတော့တဲ့အခါ (ဒါမှမဟုတ်) ပိုအဆင်ပြေစေမယ့် နောက်တစ်ယောက်ရှိလာတဲ့အခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ပွင့်လင်းမှန်ကန်စွာ အသိပေးရမယ်ဆိုတဲ့ သစ္စာပဲ။

သစ္စာ ဆိုတာကိုက အမှန် လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတာကြောင့် အဆင်မပြေတာကို အဆင်ပြေပါတယ် ဟန်ဆောင်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားစရာမလိုဘူးလေနော်။

ဒီအကြောင်းတွေကို အခုလို ဖွင့်ဟတယ်ဆိုတာကလည်း စနောက်တာတွေမလုပ်ပါနဲ့တားတာမဟုတ်ပါဘူး။

စိတ်သဘောမတွေ့ဘူးဆိုတာကို အသိပေးတာပါ။စိတ်လည်းမဆိုးပါဘူး။

စတာနောက်တာလည်းသူတို့လွတ်လပ်ခွင့်ဖြစ်သလို ၊ စိတ်သဘောမတွေ့တာကလည်း နိုးလွတ်လပ်ခွင့်ပဲလေ။

လူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အယူအဆတွေ ခံယူချက်တွေမတူညီနိုင်တာမို့ နိုးတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အခြားသူတွေအတွက် သူစိမ်းဆန်တယ်လို့ ထင်ချင်ထင်ကြမယ် ဆိုပေမယ့် အခုအချိန်ထိတော့ နိုးတို့ ၂ ယောက်လုံးက အဆင်ပြေပြေပါပဲ။

မာနအရမ်းကြီးတဲ့  မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ “ကိုယ်လက်ထပ်မယ့်ယောက်ကျားတစ်ယောက်ကို ကိုယ့်ကြောင့် စိတ်မဆင်းရဲစေရအောင်၊ဒုက္ခမရောက်ရအောင် ၊ မျက်နှာမငယ်စေရအောင် ကိုယ်စွမ်းရှိသမျှ ၊ ဉာဏ်စွမ်းရှိသမျှ ကြိုးစားမယ်”ဆိုတာကတော့ ဘဒ္ဒကမ္ဘာမှာ အမှန်ကန်ဆုံးသော အတ္တလှလှတစ်ခုပဲ။

#NOe

ပီတိ

လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်လောက်ကစပြီး မိတ်ဆွေအကိုတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ လစဉ်ကျောင်းစရိတ်ထောက်ပံ့ပေးနေတဲ့ ကလေးတွေရှိတယ်။
အဲဒီကလေးတွေထဲကတစ်ယောက်က နောက်နှစ်ဆို ၁၀ တန်းတက်ပြီဆိုတော့ ဒီနေ့ ကျူရှင်လစာ စုံစမ်းကြည့်တာ တစ်လကို ၁ သိန်း ၈ သောင်းဆိုတော့ လန့်ပြီးပြန်လာတယ်။
အခုဆရာမတွေနဲ့က အသားကျနေတော့ ဈေးသက်သာပါစေဆိုပြီး အခြားကျူရှင်လည်းမပြောင်းရက်ဘူးလေ။
ဆယ်တန်းဆိုတော့ ၁၂ လစာ ၂၁ သိန်းကျော်တယ်။
ကူညီပေးနေတဲ့ မိတ်ဆွေအကိုကလည်း အခြားကူညီနေတာတွေရှိတာသိနေတော့ ထပ်ပြီး ဝန်မပိစေချင်ဘူး။
Online မှာလည်းတက်ပြီး အလှူငွေမကောက်ချင်ပြန်ဘူး။
အငယ်တွေလည်းရှိသေးတော့ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းလည်းမတတ်နိုင်ပြန်ဘူး။
ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတာနဲ့ ကိုယ့်သူငယ်ချင်းမမတွေကို ရင်ဖွင့်မိတယ်။
သူတို့က ဝမ်းသာအားရပဲ လစဉ်နိုင်သလောက်ဝိုင်းထောက်ပံ့မယ်ဆိုပြီး တကာခံသွားကြတယ်။
ပျော်တာ ပျော်တာ ဆိုတာလေ။
ဘယ်လိုပြောပြရမှန်းတောင်မသိဘူး။
အလှူရှင်တွေလည်း လိုရာပြည့်ကြပါစေ။
သမီးကြီးလည်း ဆယ်တန်းကို နှစ်ချင်းပေါက်အောင်မြင်ပါစေ။
#NOe

img_2916

The Black Sheep

Most of the people say “When no one believes in you,there will be your mom still supporting you.”

But for me , even everybody would believe in me and is supporting me, mom is sure for not believing in and supporting me.

😔

I haven’t got any appreciation from my mom since my childhood although I have been trying hard for my entire life.

When even I passed matriculation exam with flying colors , she didn’t dare to attend my prize-giving ceremony.

Actually, I had to go all prize-giving ceremonies alone since I was 12 years old as she denied all invitations from schools as well as other organizations.

She also denied to attend my convocation when I was graduated.

It’s so sad but true.

I can’t understand why she treats me such.

When I was kid , I used to be so smart and outstanding student.

I got too many metals.

I have never failed any exam in my student life.

After high school , I worked for my family instead of going university at 16 years old.

I used to be a ATM for family.

I started my own business at 19 years old.

Although being known as an Entrepreneur , Woman in Tech , Public Speaker and with so many other titles by other people , I’m just a black sheep for mom.

Anyway, I keep trying to achieve my goals of life.

Whether she accepts me or not , I’m still her kid.

Even being the person you hate most ,I love you mom.

#NOe

24.11.2018

This afternoon, I attended the “Becoming a Tech Entrepreneur ” event as one of the panelists at “Exuberance Panel” and shared about me , my career life and my future dreams .

There were some girls asked me if the organization I’m participating, Geek Girls runs events and activities as commercial , how Geek Girls is using registration fees from members and so on.

I got shock when I heard these questions.

Actually, Geek Girls is neither a organization nor a commercial business. It’s just a platform to communicate among women working in Myanmar Tech Industry.

We , all the board members , are running our own businesses and have well enough income from each of them. For me , Geek Girls is just for fun not for fund. And the others are same as me. I make money mainly by running my business and sometimes working as consultant for some people secretly , speaker at some events and trainer at some workshops.

So, except some trainer fees for Geek Girls workshop tours , I haven’t get any penny from it. Sometimes, I have to spend from my pocket.

I didn’t explain the girls in detail as it’s too weird . But I told them that I don’t know where they heard such rumors and to ask the ones how much they spent for Geek Girls.

I hate such Dramas a lot. That’s why I quit from Facebook. In Myanmar, Facebook is like a gossip garbage heap and so annoying. People are sharing mostly hate speech ,rumors and gossip mostly there.

They also usually use so rude word shamelessly. I can’t understand such people.

Why they want to creat and share such dramatic rumors a lot? Yes If they don’t like someone, they should just stay away from them or confront with them face to face.

Instead of them , they just do underhand machinations.

And there’s another type of people I can’t understand on Facebook.

That type is people who love to promote themselves with fake things.

For example, although being nothing , they pretend like a successful people. Sometimes, they copy other people ‘s idea without credit and post like their own.

My biggest problem is knowing the truth of whatever they are lying. I want to advise them that if they want to be successful, they should try honestly to be instead of doing such shit things.

But I also understand that’s their rights, they can post anything on their own Facebook wall as they like. That’s why I uninstalled Facebook from my phone as I also have rights to do thus.

Anyway , as I met with many successful and famous CEOs and real (not fake) Entrepreneurs , today has been so meaningful for me.

Thank you so much everyone who made today happened.

#NOe

ကိုယ့်လူမျိုးကိုယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ အခြားလူမျိုးတွေကိုမုန်းတီးနေဖို့မှမဟုတ်ဘဲဗျာ

အသက် ၂ နှစ်ကျော်ကတည်းက ရန်ကုန်ရောက်တယ်။
အသက် ၂၅ နှစ်ကျော်တဲ့အထိ ဗမာတွေအများစုရှိတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကြီးပြင်းလာတယ်။
ဒါပေမယ့်
ငယ်ငယ်တုန်းက အတန်းထဲမှာ အသင်းခေါင်းဆောင်လုပ်တယ်။အတန်းခေါင်းဆောင်လုပ်တယ်။
နှစ်တိုင်းဆုပေးပွဲတွေတက် ဆုယူတယ်။
ကျောင်းကပွဲတွေမှာ ပါလေရာဖြစ်တယ်။
အားကစားမှာတော့မထူးချွန်ဘူး။

အရွယ်ရောက်လာတော့ စီးပွားရေးလောကထဲဝင်တယ်။
ကိုယ်ပိုင် Company ထောင်တယ်။
Vice President နေရာမှာထိုင်တယ်။
ဟောပြောပွဲတွေမှာ အထိုက်အလျောက်လူလက်ခံတဲ့ Public Speaker ဖြစ်လာတယ်။
ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အလှဘုရင်မတစ်ပါးတော့မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ပြောချင်တာကအခုမှစမှာ။
ဒီလိုဖြတ်သနး်လာတဲ့ တစ်လျှောက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရခိုင်ဖြစ်ပါတယ်ဆိုတာကို ဘယ်တုန်းကမှ သိုဝှက်ထားတာမရှိခဲ့သလို ကြွားဝါခြင်းလည်းမရှိခဲ့ဘူး။
ဒါပေမယ့် ဘယ်တုန်းကမှ “ရခိုင်ဖြစ်လို့”ဆိုပြီး အနှိမ်ခံခဲ့ရတာမျိုးမရှိခဲ့ဘူး။
“ရခိုင်ဖြစ်လို့”ဆိုပြီး နေရာပေးမခံရတာမရှိခဲ့ဘူး။
“ရခိုင်ဖြစ်လို့”ဆိုပြီး လှောင်ပြောင်ဝိုင်းဟားခံခဲ့ရတာမျိုးမရှိခဲ့ဘူး။
(ဗမာတွေကို”အောက်သား၊×င်မာ၊သတောင်းစာမျိုးတွေ”ဆိုပြီးနှိမ်ခေါ်တတ်ကြတဲ့ ရခိုင်တွေတော့တွေ့ဖူးတယ်။)
ဆိုလိုတာက ဘဝတစ်လျှောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အခက်အခဲတွေ နဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေဟာ
“ငနိုး ရခိုင်ဖြစ်ခြင်း မဖြစ်ခြင်း “နဲ့ လားလားမှ မသက်ဆိုင်ခဲ့ဘူး။
ဘယ်သူမဆို ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ ကိုက်ညီပြီး ကိုယ်တကယ်ကျွမ်းကျင်တဲ့ နယ်ပယ်ဆိုရင်တော့နေရာတစ်ခုရနိုင်ကြတာချည်းပဲ။
အရည်အချင်းလည်းမရှိ ၊ ကျွမ်းကျင်မှုလည်းမရှိလို့ကတော့ ရခိုင်တွေ ဗမာတွေမပြောနဲ့ ဘာလူမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာနေရာမှမရနိုင်ဘူးလေ။
ဒါကြောင့်
ရခိုင်ဖြစ်လို့
ဗမာတွေကဝိုင်းနှိမ်လို့
ဘာညာနဲ့ ဆင်ခြေတွေပေးနေမယ့်အစားကိုယ့်ကိုယ်ကို အသုံးကျအောင်အရင်ကြိုးစားကြတာပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။
(ကိုယ့်လူမျိုးကိုယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ အခြားလူမျိုးတွေကိုမုန်းတီးနေဖို့မှမဟုတ်ဘဲဗျာ။)
#NOe

လိပ်ပြာလေးရဲ့တောင်ပံတစ်ချက်အခတ်မှာ

” မည်သူမပြု မိမိမှု “လို့ဆိုသော်ငြားလည်း

ဟိုးးးးးးးးးးဘက် ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းက
လိပ်ပြာလေးရဲ့တောင်ပံတစ်ချက်အခတ်မှာ
ဒီဘက်ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းက
ဘဝတွေအများကြီး(ဘုမသိဘမသိ)
မရှုမလှ ဆုံးရှုံးလိုက် ရတဲ့
အမှန်တရားခါးခါးတွေ (တကယ်) ရှိတယ်ဗျ။

ပစ္စုပ္ပန်ကို အနိုင်ယူလို့မရတဲ့အဆုံး
ကျုပ်တို့ခမျာလည်း အတိတ်ကိုပဲ ရှူံးမဲ မဲလိုက်ကြရတယ်။

ကံကြမ္မာဆိုတာကလည်း
ပေါက္ခရဝဿ မိုး မှ မဟုတ်လေတော့
“စိုချင်ပါတယ် မစိုချင်ပါဘူး”
ရွေးချယ်ခွင့်မရှိဘူးလေ။

ရာဇဝင်ထဲက စကားတစ်ခွန်းကတော့
အထပ်ထပ် အဖန်ဖန် သတိပေးနေလေရဲ့။
ဘာတဲ့?
“သူ့ကြွေးရှိက ဆပ်ရ၏”တဲ့။

ဒါပေမယ့်
မမြင်နိုင်တဲ့ အတိတ်အတွက်
ဆပ်စရာရှိတာလည်းဆပ်တာပေါ့။
ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခွင့်ရှိတဲ့ အနာဂတ် အတွက်
ပစ္စုပ္ပန်မှာ အကောင်းဆုံးကြိုးစားရှင်သန်နေထိုင်နေပါတယ်

#NOe

ဖြတ်ရအခက်ဆုံး သမုဒ္ဒယသစ္စာ

“ဘဝဆိုတာတိုက်ပွဲ”လို့ဆိုကြပါစို့။
သူဟာကိုယ့်ရဲ့
(သို့မဟုတ်)
ကိုယ်ဟာသူ့ရဲ့
ရဲဖော်ရဲဖက်ဖြစ်တယ်။

“ဘဝဟာခရီးရှည်တစ်ခု”လို့ဆိုကြပြန်တော့
သူဟာကိုယ့်ရဲ့
(သို့မဟုတ်)
ကိုယ်ဟာသူ့ရဲ့
ခရီးသွားဖော်ဖြစ်လာတယ်။

တစ်ခါတစ်ရံမှာ
သူဟာ ကိုယ့်အရှေ့ကရပ်တယ်။
တစ်ရံတစ်ခါမှာ
ကိုယ်ဟာ သူ့အရှေ့ကရပ်တယ်။
ရံဖန်ရံခါမှာ
နှစ်ယောက်သား ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်ဖြစ်ကြတယ်။

သူ့ရဲ့ဒေါသဟာ ကိုယ့်ရဲ့အမျက်ဖြစ်သလို
ကိုယ့်ရဲ့မောဟဟာ သူ့အတွက် အဝိဇ္ဇာဖြစ်ရာဖြစ်ကြောင်း။

ဒီဘဝမှာတော့ နှစ်ယောက်သားအတူတွဲပြီး
တောင်တွေကိုလည်းတက်ခဲ့ကြပြီ။
ပင်လယ်ကျယ်လည်းဖြတ်ခဲ့ကြပြီ။

ဒီဘဝကအစ နိဗ္ဗာန်မဝင်မီအထိ
သံသရာတစ်လေ ျှာက် ကျင်လည်ရဦးမယ့်
ဘဝအဆက်ဆက်မှာ
သုခဘုံတွေမှာ စံကြရဦးမယ်။
ဒုက္ခဘုံတွေမှာ ခံကြရဦးမယ်။

ဘယ်အခြေအနေပဲရောက်ရောက်
သူဟာကိုယ့်ရဲ့(သို့မဟုတ်)ကိုယ်ဟာသူရဲ့
ဖြတ်ရအခက်ဆုံး သမုဒ္ဒယသစ္စာ။

#NOe